(c) Emy Elleboog
Van lokaal bestuur via Vlaanderen naar federaal parlement
Sophie is geboren (°1973) en getogen in Aartselaar. Ze groeide op in wijk Lindenbos. Inmiddels woont zij al heel wat jaren met haar gezin in wijk Ten Dorpe.
Sophie liep school in de OLV Presentatie in Boom, wat praktisch was, gezien haar papa lesgaf in het naburig OLV College. Vervolgens studeerde zij rechten aan de KULeuven en volgde daarna nog een bijkomend jaar strafrecht in Parijs. Na deze studies ging zij als advocate aan de slag.
De interesse in politiek was nooit veraf.
Uiteindelijk zette zij in 2000 de stap naar de lokale politiek nadat de toenmalige bestuursploeg het Reukenspad weigerde open te stellen. Vooral de manier waarop met de wijk en de wijkraad werd omgegaan, stoorde haar. Dat kon anders.
Inmiddels is Sophie al meer dan 24 jaar lokaal politiek actief en sedert een 15-tal jaar ook bovenlokaal.
Zo is zij sedert 2000 gemeenteraadslid in Aartselaar. Op haar eentje voerde zij jarenlang een constructieve oppositie tegen de vorige bestuursploeg. Tegelijk timmerde zij samen met een kleine kern aan een sterke N-VA-ploeg voor Aartselaar.
In 2009 werd ze van op een onverkiesbaar geachte plaats verkozen als Vlaams Parlementslid. In het Vlaams Parlement volgde Sophie Mobiliteit en Openbare Werken, Welzijn en Leefmilieu op.
Na de val van de toenmalige federale regering in 2010 maakte Sophie de overstap naar de federale Kamer, waar ze in 2014, 2019 en in juni 2024 herverkozen werd.
Strafrechtspecialiste in de Kamer
In de Kamer legt Sophie zich hoofdzakelijk toe op Justitie, wat nauw aansluit bij haar opleiding als jurist. Zij specialiseert zich in het strafrecht, de strafuitvoering, het gevangeniswezen en het drugsbeleid. Doorheen de jaren zetelde zij ook in verschillende bijzondere onderzoekscommissies. Binnen de Kamer was Sophie eerder ook voorzitter van de commissie Verzoekschriften en vervult zij vandaag het mandaat van ondervoorzitter van deze commissie.
In het najaar van 2023 richtte de Kamer een parlementaire onderzoekscommissie op rond seksueel misbruik in de Kerk en daarbuiten, naar aanleiding van de VRT-reportage Godvergeten. Sophie De Wit werd aangeduid als voorzitter van deze commissie. Onder haar voorzitterschap stond het belang van de slachtoffers centraal, in lijn met de aandacht die zij ook in haar bredere parlementaire werk consequent aan slachtoffers en hun rechtspositie besteedt. De commissie onderzocht structurele tekortkomingen uit het verleden en formuleerde aanbevelingen om herhaling in de toekomst te voorkomen en de bescherming van slachtoffers te versterken. In mei 2024 werd een eindverslag van meer dan 600 pagina’s, met 137 aanbevelingen, unaniem goedgekeurd door de Kamer van Volksvertegenwoordigers.
Na de afronding van deze commissie en de neerlegging van het eindverslag werd in september 2024 een nieuwe parlementaire onderzoekscommissie opgericht in het kader van Operatie Kelk, conform de aanbevelingen van de vorige commissie. Sophie De Wit werd daarbij aangeduid als ondervoorzitter en blijft zich binnen deze commissie inzetten voor de verdere opvolging en concrete vertaling van de aanbevelingen in wetgeving en beleid.
Eerste vrouwelijke burgemeester van Aartselaar
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 behaalde de N-VA in Aartselaar een zeer knappe score en werd met maar liefst 10 verkozenen in de gemeenteraad ook de grootste partij. Sophie werd zo de eerste vrouwelijke burgemeester in de geschiedenis van de gemeente. Vol enthousiasme, maar ook dankbaar voor het vertrouwen dat ze kreeg, bracht zij als “burgermoeder” samen met haar ploeg en collega-schepenen de beloofde en broodnodige verandering. Na jaren van stilstand werd er eindelijk weer geïnvesteerd in Aartselaar, met resultaat. Dit werd gewaardeerd want bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 en 2024 behaalde de N-VA telkens een absolute meerderheid en zette Sophie ook persoonlijk een recordscore neer. Met deze ruggesteun werken Sophie en haar collega-schepenen volop verder aan een aangenaam, veilig en leefbaar Aartselaar.
Als Aartselaarse wil Sophie blijven ijveren voor een gemeente die haar landelijke karakter bewaart en tegelijk kansen biedt aan inwoners en lokale ondernemers. Als burgemeester hecht zij groot belang aan veiligheid, verbondenheid en gemeenschapsvorming, met oog voor elke generatie. Aartselaar is vandaag al een aangename gemeente, maar Sophie en haar ploeg blijven zich inzetten om het elke dag een beetje beter en veiliger te maken.
Aandacht voor gezin en sociaal welzijn
Sophie combineert de politiek met een kroostrijk gezin. Samen met haar partner Dirk is ze de trotse ouder van Loïc (2009), Emma (2011) en de tweeling Isabeau en Arthur (2012). Voor Sophie staat haar gezin centraal in haar doen en laten. In haar weinige vrije tijd kan ze wel volop genieten van de voetbalwedstrijden van haar kinderen of het kloppen van een balletje op een padelterrein.
Sophie is ook zeer sociaal bewogen. Als zus van een blinde broer is aandacht voor mensen met een beperking zeer belangrijk voor haar. Als geëngageerde mama van vier jonge kinderen kent ze de noden van jonge gezinnen en begrijpt de uitdaging in de combinatie van werk en gezin. Als dochter van (bijna) tachtigers is ze zich ook meer en meer bewust van de noden van onze verouderende bevolking.
Deze persoonlijke ervaringen neemt Sophie mee in haar maatschappelijk en politiek engagement, waarin aandacht voor mensen en hun dagelijkse realiteit centraal staat.